Home

Welcome!

Καλωσήρθατε!

Добро пожаловать!



Σελίδα Γιώργου Λεονάρδου










ΝΗΣΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ



Από τη Ρώμη στη Φλώριδα και από τη Φλώριδα στα νησιά που «ξέχασε ο χρόνος», ο πολυβραβευμένος μεταξύ άλλων και με το Κρατικό Βραβείο ΜυθιστορήματοςΓιώργος Λεονάρδος υφαίνει μια πλοκή που μας παίρνει, και μας συνεπαίρνει, σ’ ένα τρελό ταξίδι στα παραδεισένια νησιά της Γαλλικής Πολυνησίας, σ’ ένα «κυνήγι θησαυρού», σε μια περιπέτεια που διαδραματίζεται σε μακρινούς τόπους, με τα τόσο διαφορετικά από τα δικά μας ήθη και έθιμα των κατοίκων τους. Μια περιπέτεια που εξελίσσεται σε θρίλερ για την ανακάλυψη χαμένων αρχαίων παπύρων, ενώ παράλληλα μας υπενθυμίζει την ιστορικότητα ενός γεγονότος, του Έλληνα που πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική με τα πλοία των Ισπανών κονκισταδόρες.

Ένα αφήγημα αγωνίας, αλλά και παραφοράς, που δεν θα αφήσει αδιάφορο κανέναν αναγνώστη, δημιουργώντας του τη ζωηρή επιθυμία να γυρίσει σελίδα για να παρακολουθήσει την οδύσσεια ‒και να μετάσχει σε αυτή με τη φαντασία του‒ του πρωταγωνιστή του, του Αλέξανδρου, που οδηγήθηκε σε ένα περιπετειώδες ταξίδι από μια συγκυρία συμπτώσεων, με υπαιτιότητα τη… βαρεμάρα του.

Ένα ιστορικό, και συνάμα ερωτικό και περιπετειώδες, μυθιστόρημα αρχαιοκαπηλείας που παράλληλα αντικαθρεφτίζει και μια γοητευτική και σαγηνευτική αφήγηση για τους φανατικούς των ταξιδιών και των εξερευνήσεων, αλλά και όσων θα ήθελαν να γνωρίσουν τις κοσμογονικές και θρησκευτικές δοξασίες των λαών του 15ου αιώνα .

Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα:

Πρώτη φορά έβλεπε ο Αλέξανδρος σπίτια ανοιχτά, που δεν απομόνωναν τους ενοίκους τους από τα βλέμματα. Για τον ύπνο είχαν κρεμασμένες αιώρες, ενώ τα πάντα – μαγειρέματα, φτιαξίματα και όποιες άλλες εργασίες της καθημερινότητας – γίνονταν στο δάπεδο. Οι κατοικίες αυτές δεν είχαν ούτε έπιπλα. Όλοι κάθονταν κατάχαμα, ή πάνω σε μακριές κουρελούδες, που τις χρησιμοποιούσαν και για να κοιμούνται, αν δεν είχαν τα οικονομικά μέσα να προμηθευτούν αιώρες.

Έρωτα κάνουν δημόσια; ρώτησε ο Αλέξανδρος ψιθυριστά τη Φιλομένα, για να μην τον ακούσει ο οδηγός και τον παρεξηγήσει.

Εσένα μόνο εκεί πήγε το μυαλό σου; του είπε σκωπτικά εκείνη.

Απάντηση, όμως, στο ερώτημά του δεν έδωσε, κι έμεινε ο Αλέξανδρος με την απορία του, μην τολμώντας να ρωτήσει τον οδηγό.

Όμως γρήγορα προσέλκυσε την προσοχή του κάτι που του θύμισε τις κατακόμβες της αρχαίας Ρώμης, όπου οι πλούσιοι Ρωμαίοι έχτιζαν ολόκληρα «καταλύματα» ως τάφους των προσφιλών τους, όπου πήγαιναν συχνά και τρωγόπιναν, για να κάνουν «παρέα» στους νεκρούς τους.

Οι Σαμοανοί έπρατταν κάτι παρόμοιο. Έθαβαν τους δικούς τους στους κήπους των σπιτιών τους, για να βρίσκονται καθημερινά κοντά τους, και ορισμένες ημέρες του έτους έτρωγαν κι έπιναν πάνω στην τσιμεντένια ταφόπλακα της τελευταίας κατοικίας τους. Απ’ ό,τι έμαθε ο Αλέξανδρος από τον οδηγό, και πρόσεξε και ο ίδιος, περιποιούνταν τους τάφους αυτούς, στολίζοντάς τους με πολλά λουλούδια, και οι «πλουσιότεροι» τοποθετούσαν και ένα υποτυπώδες στέγαστρο από πάνω, για να μην πυρπολεί ο ήλιος τους νεκρούς τα καλοκαίρια, και να μην τους βρέχει η βροχή τους φθινοπωρινούς και χειμωνιάτικους μήνες.

Θα κάνετε τατουάζ; τους ρώτησε ο οδηγός, θεωρώντας το μάλλον φυσικό και δεδομένο.

Δεν προλαβαίνουμε, πρόκανε η Φιλομένα τον Αλέξανδρο, ώστε να μην ξεφουρνίσει τίποτε άσχετο ή και προσβλητικό, γνωρίζοντας από μια συζήτηση που έκαναν ότι εκείνος το απεχθανόταν.

Ξέρετε, εδώ αποτελεί παράδοση, και κάνουν σχεδόν όλοι, συνέχισε ο οδηγός. Μάλιστα, το τατουάζ είναι άλλο για τους άντρες και άλλο για τις γυναίκες. Για τους άντρες είναι πιο πολύπλοκο. Απεικονίζει, συνήθως, γεωμετρικά σχήματα, που καλύπτουν περιοχές από τα γόνατα μέχρι τα πλευρά. Ονομάζεται σόγκα ιμίτι. Στις γυναίκες ονομάζεται μαλού και καλύπτει την επιφάνεια λίγο κάτω από το γόνατο και μέχρι το πάνω μέρος του μηρού.

Στο μεταξύ, το ταξί διέσχιζε το πυκνό τροπικό δάσος, στο οποίο δεν υπήρχε καμία ένδειξη ανθρώπινης παρουσίας, γιατί οι ιθαγενείς δεν απομακρύνονταν από τη θάλασσα, που την είχαν στο DNA τους.

Ήταν άγρια η Φύση, μ’ εκείνη τη μυστικιστική ατμόσφαιρα που δημιουργεί φαντασιοκοπίες στο μυαλό των ανθρώπων, καθώς επηρεάζονται από τις ταινίες περιπέτειας και τα σχετικά αναγνώσματα. Αλλά, όπως αποδείχτηκε, ενέπνεε και τον οδηγό τους για να επεκταθεί στη μυθολογία του νησιού...”



Ένα ανάγνωσμα για «Τα ξεχασμένα στον χρόνο νησιά», που θα αναπολείτε για πολλά πολλά χρόνια…










Send mail to Webmaster:leonardos.george@hotmail.com if problems arise with this site. Copyright © 2005 George Leonardos gleonardos@hol.gr