Home

Welcome!

Καλωσήρθατε!

Добро пожаловать!



                 

Σελίδα Γιώργου Λεονάρδου

 


ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

1996



ISBN  960-236-706-7        Σελίδες 348

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ "ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ – Α.Α. ΛΙΒΑΝΗΣ"  







Οι Εραστές της Γης είναι ένα οδοιπορικό με πρωταγωνιστή τον Οδυσσέα, τον άνθρωπο με τα ιδιαίτερα χαρίσματα και τις τρομερές ικανότητες, που συχνά ξέφευγαν από την ανθρώπινη αντίληψη. 'Όμως ο Οδυσσέας, έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων του, ήξερε ότι όσο και αν προσπαθούσε, δε θα μπορούσε να υπερβεί τη γήινη φύση του...

Μια μυθιστορηματική αφήγηση με "αθώους" και "ενόχους", με  "εγκλήματα" και "τιμωρίες", μια ιστορία με πολύ πόνο, με πολλή νοσταλγία...

 Η ιστορία ξεκινά από τη στιγμή που ο αφηγητής συναντιέται σ' ένα κεντρικό δρόμο της Αθήνας, κάπως επεισοδιακά, με τον παλαιό συμμαθητή του, τον Οδυσσέα. Αυτός τον παρασύρει σε μια εκδρομή με το αυτοκίνητό του σ' ένα απ' τα χωριά της Μάνης, στη Λακωνία, όπου πρέπει να μεταβεί για την κηδεία του παππού του. Δεν του αποκαλύπτει ότι τον πάει σε κηδεία, αλλά σ' ένα δείπνο συγγενών και φίλων του. Καθ' οδόν προς τα εκεί του αποκαλύπτει ότι πάνε σ' ένα νεκρόδειπνο, αρχαίο έθιμο της Ελλάδας, στη διάρκεια του οποίου οι συγγενείς και οι φίλοι, πίνοντας και τρώγοντας, θυμούνται τον νεκρό και διηγούνται τα ανδραγαθήματά του. Εκεί ο αφηγητής συναντά και την πρώτη παιδική αγάπη του, τη δίδυμη αδελφή του Οδυσσέα, την Ελισάβετ, που ήταν και ένας από τους λόγους για να ακολουθήσει το φίλο του στην εκδρομή αυτή. Μετά από διάφορες περίεργες καταστάσεις και γεγονότα στρώνονται όλοι για το νεκρόδειπνο, όπου διηγούνται τις απίθανες αλλά αληθινές περιπέτειες του παππού, που ήταν καπετάνιος στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ήρωας στη μάχη του Ατλαντικού, όταν επιστρατεύτηκε σε αμερικανικό εμπορικό  καράβι για να μεταφέρουν εφόδια και πολεμοφόδια από την Αμερική στην Αγγλία. Στο νεκρόδειπνο αυτό όλα εξελίσσονται ομαλά μέχρις ότου ο Οδυσσέας αρχίζει να διαβάζει μια επιστολή του παππού του προς τους φίλους του, προς τους οποίους απαριθμεί τις "αμαρτίες" που έκαναν στη ζωή τους. Οι συνδαιτυμόνες αρχίζουν να ανησυχούν και στο τέλος εξοργίζονται με τον νεκρό όταν τους λέγει ότι τώρα που πέθανε στην πρώτη ευκαιρία θα παρουσιαστεί στο Θεό, θα απαριθμήσει τις κακές τους πράξεις και θα του ζητήσει να τους συγχωρήσει... Το δείπνο, ή μάλλον το νεκρόδειπνο καταλήγει σε καβγάδες και αντεγκλήσεις μεταξύ των παρόντων για την αλήθεια ή όχι των όσων γράφει ο παππούς στην επιστολή του και τελικά σε κατάρες εναντίον του νεκρού που ανακατεύεται σε ξένα αμπέλια. Ο αφηγητής αισθάνεται και την πρώτη του απογοήτευση όταν διαπιστώνει ότι η Ελισάβετ έχει ήδη αρραβωνιαστεί κάποιον άλλο, και ότι τα αισθήματα της παλαιάς συμμαθήτριάς του για τον ίδιο είναι περισσότερο αδερφική στοργή, παρά έρωτας. Ο Οδυσσέας και ο αφηγητής φεύγουν από το σπίτι την άλλη μέρα το πρωί και επιστρέφουν στην Αθήνα, όπου χωρίζουν. Ο αφηγητής χάνει τα ίχνη του Οδυσσέα, για τον οποίο όμως ακούει ότι είναι ο πρώτος φοιτητής στα Μαθηματική σχολή του πανεπιστημίου και ότι όλοι τον θεωρούν το παιδί θαύμα. Ο ίδιος ο αφηγητής, που σχετίζεται με μια άλλη φοιτήτρια της Νομικής, την Ουρανία, που θέλει να ακολουθήσει τη δικαστική καριέρα, είναι "μόνιμος" φοιτητής στη Φυσικομαθηματική σχολή. Κάποτε ο Οδυσσέας επικοινωνεί μαζί του. Τον καλεί στο σπίτι του. Ο αφηγητής έχει ραντεβού με την Ουρανία. Τελικά αποφασίζει να την πάρει μαζί του και να επισκεφθούν τονΟδυσσέα. Ο Οδυσσέας τους υποδέχεται ολόγυμνος με την επίσης ολόγυμνη φίλη του τη Σόνια, μια Ουγγαρέζα που έχει σπουδάσει στη Σοβιετική 'Ενωση. Η συντηρητική Ουρανία εξοργίζεται μετην "εμφάνιση" του περίεργου αυτού ζευγαριού και φεύγει. Ο αφηγητής παραμένει λόγω της φιλίας του με τον Οδυσσέα και ακολουθεί τα όσα εκείνοι πρεσβεύουν. Κάποτε συναντιούνται και οι τέσσερις και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια δυνατή φιλία. 'Ομως ο Οδυσσέας αποκαλύπτει το μυστικό της Σόνιας στον αφηγητή. 'Εχει λευχαιμία και δεν πρόκειται να ζήσει για πολύ. Στο μεταξύ την παντρεύεται με κουμπάρους τον αφηγητή και την Ουρανία. Μεσολαβούν διάφορες περίεργες καταστάσεις και γεγονότα μέχρις ότου η Σόνια πεθαίνει, γεγονός που συγκλονίζει τους υπόλοιπους φίλους. 'Υστερα από μια τρομερή σκηνή, αμέσως μετά την κηδεία της Σόνιας, όπου ο Οδυσσέας προσπαθεί να επικοινωνήσει με το πνεύμα της με ενδιάμεσο την Ουρανία, η παρέα καταστρέφεται και όλοι, ψυχολογικά ράκη, διαλύονται και χωρίζουν. Στη συνέχεια βρίσκομε τον αφηγητή, ως δόκιμο καπετάνιο, σ'ένα καράβι, όπου έχει καταφύγει μετά το ψυχολογικό σοκ απότην κηδεία της Σόνιας κι όσα επακολούθησαν, με καπετάνιο τοθείο του, να ξεκινά μια αλληλογραφία με την Ελισάβετ, όπουτης διεκτραγωδεί τις καταστάσεις που πέρασε με τον Οδυσσέα και τη Σόνια. Η Ελισάβετ έχει, στο μεταξύ, ξεπέσει οικονομικά, και ο σύζυγός της την έχει εγκαταλείψει. Μέσω της αλληλογραφίας ο έρωτας μεταξύ των δύο αναθερμαίνεται και συμφωνούν να συναντηθούν στην Οξφόρδη, όπου βρίσκεται ο Οδυσσέας και διδάσκει μαθηματικά, ως βοηθός ενός καθηγητή, σ' ένα από τα κολέγια. Πρώτος φτάνει εκεί ο αφηγητής που συναντιέται με τον Οδυσσέα, ο οποίος του αφηγείται πως βρέθηκε στην Οξφόρδη. Μετά τον θάνατο της Σόνιας είχε πάει στο Λονδίνο, έμπλεξε μ' ένα απατεώνα ξεπεσμένης αριστοκρατικής οικογένειας της Αγγλίας και άρχισαν να πωλούν πλαστούς τίτλους ευγενίας σε 'Αραβες σε-χηδες από τα εμιράτα. Τους έπιασαν όμως και ο μεν 'Αγγλος πλήρωσε ένα μεγάλο πρόστιμο και αφέθηκε ελεύθερος, ο δεν Οδυσσέας μη έχοντας να πληρώσει καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση και κλείστηκε στη φυλακή βαρυποινιτών της Οξφόρδης, στο "Oxford Castle", που είναι και στην πραγματικότητα φυλακή. 'Οταν αποφυλακίστηκε άρχισε να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στους φοιτητές και από εκεί σιγά σιγά γνώρισε τον καθηγητή των μαθηματικών, ο οποίος διαπιστώνοντας τις τεράστιες ικανότητες του Οδυσσέα, τον όρισε βοηθό του. 'Ολα φαίνονται να τελειώνουν εκεί με την άφιξη και της Ελισάβετ και τον προσεχή γάμο της με τον αφηγητή, όταν o Οδυσσέας τους αφήνει μόνους στο σιδηροδρομικό σταθμό του Πάντιγκτον, κατά την επιστροφή τους στο Λονδίνο, και τους ανακοινώνει ότι θα πάει στο Θιβέτ, στην κορυφή του ορατού κόσμου, σε απομόνωση και περισυλλογή, για να ανακαλύψει την αλήθεια της ανθρώπινης οντότητας. Η αδελφή του γίνεται έξαλλη με τα νέα καπρίτσια του Οδυσσέα, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα, ούτε να του μεταβάλει γνώμη. Τελικά αποδέχεται την απόφασή του και φεύγει με τον αφηγητή για την Ελλάδα, όπου παντρεύονται με κουμπάρο το θείο του αφηγητή, ο οποίος τους κληρονομεί και τη μικρή περιουσία του... Περίπου είκοσι χρόνια μετά η Ελισάβετ και ο αφηγητής, καθισμένοι στη βεράντα του σπιτιού τους μόνοι - τα τρία παιδιά τους είναι πια αρκετά μεγάλα και έχουν τα δικά τους ενδιαφέροντα - αναπολούν τα παλιά και η Ελισάβετ εκφράζει το βαθύ πόνο της για τον χαμένο δίδυμο αδελφό της.

            -Θα περιμένουμε τον Οδυσσέα να επιστρέψει, του λέγει και δακρύζει. Δε θα τον περιμένουμε;

            -Βεβαίως θα τον περιμένουμε, της απαντά εκείνος συγκαταβατικά.

"Ολοι ένα μονόξυλο μ' ένα πανί πάνω στο κοντάρι δεν περιμένουμε να εμφανιστεί από το πέλαγος; σκέπτεται μόνος του... 'Ενα Οδυσσέα δεν περιμένουμε όλοι;"

 

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

Το μυθιστόρημα "Οι Εραστές της Γης" κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση στις 25 Νοεμβρίου 1996. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1996, δηλαδή σε περίπου ένα μήνα, είχε πωλήσει 5.000 αντίτυπα.

Παρά το σύντομο χρονικό διάστημα από την κυκλοφορία του μέχρι σήμερα, οι περισσότερες εφημερίδες, περιοδικά και ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί ασχολήθηκαν με το μυθιστόρημα αυτό, παραχωρώντας του πολύ ευμενή μέχρι ενθουσιώδη σχόλια.

Ενδεικτικά αναφέρομε μερικά:

Οι ημερήσιες εφημερίδες "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και "ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ" στις κριτικές τους το χαρακτηρίζουν συναρπαστικό, η "ΕΞΟΥΣΙΑ" περιπετειώδες που μας δίνει "την ελπίδα για κάτι που θα συμβεί και θα ξανανιώσει τη ζωή μας", ενώ ο "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ" υπογραμμίζει: "'Ενα Οδυσσέα δεν περιμένουμε όλοι; Μια ελπίδα δεν τρέφουμε ότι κάποτε κάτι θα εμφανιστεί από μακριά, να ξανανιώσει τη ζωή μας; 'Οτι θα φανεί ένας Οδυσσέας; Ο πολύτροπος Οδυσσέας;"

"ΤΑ ΝΕΑ", σε ολοσέλιδη κριτική του Δημοσθένη Κούρτοβικ τονίζεται μεταξύ άλλων ότι "τα βιβλία του Γ. Λεονάρδου διακρίνονται για την ενδιαφέρουσα πλοκή, τη θυμοσοφία και κυρίως για εκείνη την κοσμοπολίτικη αίσθηση, εκείνο τον αέρα        ενός ανοιχτού κι ευρύχωρου κόσμου, που τόσο λείπει από την πεζογραφία μας."

Η Τέα Βασιλειάδου στον "ΕΠΕΝΔΥΤΗ" γράφει ότι "ο συγγραφέας με το βιβλίο του αυτό συνεχίζει το δικό του οδοιπορικό στην περιπέτεια της γραφής, αυτή τη φορά με μια ιστορία γεμάτη ευαισθησία και προσωπικές αγωνίες, γεμάτη πάθος και πόθο για τη ζωή που είναι διαρκώς αντιμέτωπη με το θάνατο, γεμάτη αναζήτηση της περιπέτειας στο άγνωστο και της λαχτάρας για το στέργιωμα και τη σταθερότητα. Το βιβλίο κινείται ανάμεσα στις παιδικές αταξίες και τα αμαρτήματα των ενηλίκων, ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα, ανάμεσα στο μόνιμο και το εφήμερο. Ολα       γίνονται ένα παραμύθι που αφηγείται ο Γ.Λεονάρδος πηδώντας όμως και ο ίδιος από τον μύθο στην πραγματικότητα, όταν στο τέλος, κάθε κεφάλαιο μας αποσπά από τη ροή της ιστορίας του, από την πλοκή και τα αισθήματα στον ρεαλισμό και την αποστασιοποίηση".

Η ημερήσια οικονομική εφημερίδα "ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ" αφιερώνει τη μισή σελίδα της σε μια εξαιρετικά ενθουσιώδη κριτική για το μυθιστόρημα και τονίζει ότι το έργο αυτό "επαληθεύει όχι μόνο την ευρύτητα των συγγραφικών προοπτικών και των ολοφάνερων λογοτεχνικών δυνατοτήτων του Γιώργου Λεονάρδου, αλλά και το γεγονός της ανοδικής πορείας του ως μυθιστοριογράφου, που δημιουργεί "με λογισμό και μ' όνειρο" το δικό του κεφάλαιο στην πεζογραφία μας. Δυναμική γραφή, αναντίρρητη πνευματικότητα, μεγάλες εμπειρίες και πλούσια στερεά γνώση, τον βοηθούν να παρουσιάσει μυθιστορήματα που θα μπορούσαν να του εξασφαλίσουν περίοπτη θέση - και αυτό θεωρείται βέβαιο - όχι μόνο στην πατρίδα μας, αλλά και εκτός των ελληνικών πνευματικών συνόρων."

Παρόμοιες κριτικές αφιερώνει το σύνολο του αθηναϊκού ημερήσιου και περιοδικού Τύπου.

Send mail to Webmaster: leonardos.george@hotmail.com if problems arise with this site. Copyright © 2005 George Leonardos gleonardos@hol.gr